Sunday, October 10, 2004

 

பகவத் கீதை வருணாசிரமத்தை வலியுறுத்துகிறதா?


பகவத்கீதையைப் பற்றிய சர்ச்சைகளை அண்மையில் பார்க்கிறேன். அது வருணாசிரமத்தை வலியுறுத்துவதாகவும், ஒரு இந்துவாக இருப்பதற்கு வெட்கப்படுகிறேன் என்றும் சில அரசியல்வாதிகள் காட்டமான கருத்துக்கள் தெரிவித்ததாகப் படித்தேன்.

மகாபாரதத்தின் பகுதியாக இருக்கும் பகவத்கீதை (இறைவனின் கீதம்) எப்போது எழுதப்பட்டது என்பது பற்றி, ஆராய்ச்சியாளர் களிடையே கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ளன. கி.மு. முதல் நூற்றாண்டில் இருந்து கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு வரை சொல் கிறார்கள். பகவத்கீதை ஒருவரால் எழுதப் பட்டதல்ல. முதலில், உபநிஷதக் கருத்துக்களை வலியுறுத்தவும் பிற்பாடு நாராயணனின் அவதாரம் பற்றிய வைணவக் கருத்துக்களை வலியுறுத்தவும் ஏற்பட்டது என்றும் சொல்கிறார்கள்.

பகவத்கீதை வருணாசிரமத்தை வலியுறுத்துகிறதா என்பதுதான் கேள்வி.

‘சதுர்வர்ணம் மயா ச்ருஷ்ட. குணா கர்ம சத்வ ரஜஸ் தமஸ்’ என்கிறார் பகவான். ‘நால்வர்ணப் பிரிவு என்னுடைய சிருஷ்டிதான். சாத்வீக, ராஜஸ, தாமஸ குணங்களின், செயல்களின் கலவை’ என்கிறார்.

‘பிறக்கும்போது எல்லோரும் சூத்திரர்களே (ஜன்மனா ஜாயதே சூத்ரஹ)! பண்பாடு, கல்வி, அறிவு, இவை வந்தடையும்போதுதான் மானுடன் உயர்சாதியாகிறான்’ என்கிறது ரிக் வேதம். எனவே, இன்றைய சதுர்வர்ணத்தில் சிறந்தவர்களை ப்ரெய்ன் சர்ஜன்கள், சாஃப்ட்வேர் இன்ஜினீயர்கள், ராக்கெட் விஞ்ஞானிகள், சங்கீதக் கலைஞர்கள் இப்படித்தான் பிரிக்க முடியுமே தவிர, ஐயர், ஐயங்கார், பிள்ளைமார், நாயுடு எல்லாம் கீதையில் இல்லை. கீதையில் பகவான் தன்னைப்பற்றிச் சொல்லும்போது சிறந்தவர்கள், சிறந்தவை எல்லாவற்றையும் பட்டியலிட்டு, அவையெல்லாம் நானே என்னும்போது, அந்தக் காலத்தில் ராக்கெட் விஞ்ஞானிகள் இருந்திருந்தால், ‘ராக்கெட்டும் நானே, ராக்கெட் விஞ்ஞானியும் நானே’ என்று சொல்லியிருப்பார்.

கீதையை, அது தோன்றிய காலத்தின் கட்டாயங்களின் பின்னணியில் வைத்துப் பார்க்க வேண்டும். பௌத்தமும் சமணமும் தழைத்துக் கொண்டிருந்த சூழலில், இந்துமதக் கருத்துக்களுக்கு ஒரு வலுவான அடிப்படையாக revelationary வடிகாலாகத் தோன்றியது கீதை. அதை எல்லாரும் படித்துப் பயன்படும்படியான இடத்தில் வைக்க, பாரதப் போர்தான் சரியான இடம். கீதை, மகாபாரதத்தில் பிற்பாடு வைக்கப்பட்டது. இல்லையென்றால், அம்புகளும் ஆயுதங்களும் பறக்கும் போர்க் குழப்பத்தின் நடுவில், ஆற அமர அத்தனை பிலாசஃபி பேசினால், அர்ச்சுனன் வில்லை வைத்துவிட்டுச் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் வீட்டுக்குப் போயிருப்பான்.

எந்தப் பழைய நூலையும் தற்காலச் சிந்தனைகளுக்கு ஏற்ப முழுவதும் பொருத்த முடியாது, கூடாது என்பதை கீதையைக் கடுமையாக விமர்சிப் பவர்கள் உணர வேண்டும். சங்க இலக்கியத்தில் உடன்கட்டை ஏறுவது உள்ளது. சிலப்பதிகாரத்தில் நரபலி உள்ளது. திருக்குறள் பெண்ணியவாதி களுக்கும், நான்வெஜ் சாப்பிடுபவர் களுக்கும் பொருந்தாது. ஆயிரம் யாகத்தைவிட ஓர் உயிரைக் கொல்லா மல் இருப்பது சிறந்தது என்கிறது திருக்குறள். கம்பராமாயணத்தில் அல்குலும் முலையும் பயிலும் பாடல்களை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்துத் தரும் ஒரு புத்தகமே உள்ளது. இந்தக் கருத்துக்களுக்காக அந்த அபார நூல்களின் சிறப்பை மறப்பது பொறுப்பற்ற செயல்.

பைபிள், திருக்குரான் எல்லாவற்றையும் அவற்றின் சூழ்நிலையிலிருந்து பிடுங்காமல் பார்த்தால்தான் குறை நிறைகளும், சில கோபங்களும் நியாயமாகும். கீதை ஒரு மகத்தான நூல் என்பது, முழுவதும் படித்துப் பார்த்தால் தெரியும்.

கீதையில் எனக்குப் பிடித்த இரண்டு மேற்கோள்கள்...

‘பிறந்தவர் இறப்பது நிச்சயம். இறந்தவர் பிறப்பது நிச்சயம். எனவே, தவிர்க்க இயலாததை எண்ணித் தவிக் காதே!’ - இரண்டாம் அத்தியாயம்.

கீதையில் சிறந்த அத்தியாயம், பகவான் தன்னைப் பற்றி விவரிக்கும் 10-ம் அத்தியாயம். அதில் சிறந்த சுலோகம் 34. ‘நானே அனைத்தையும் விழுங்கும் மரணம். நானே எதிர்காலத்தின் ஆரம்பம்!’ - இந்த வரியை விஞ்ஞானி ஒப்பன்ஹைமர், 1945-ல் முதல் அணுகுண்டைப் பரிசோதித்த இடத்தில் மேற்கோள் காட்டினார்.

அந்த சுலோகத்தின் தொடர்ச்சி... ‘பெண்பால் சொற்களில் நான், புகழ், சுபிட்சம், பேச்சு, ஞாபகம், அறிவு, தீர்மானம், மன்னிப்பு.’


மைக்ரோ சாஃப்ட்டுக்கு புதிய விரிவாக்கம் இது - MICROSOFT - Most Intelligent Customers Realize Our Software Only Fools Teenagers. www வுக்கு world wide wait.


இப்போதெல்லாம் முன்கூட்டிப் பணம் கொடுத்துப் பதிவு செய்தால், செகண்ட் கிளாஸ் ரயில் சார்ஜ் அளவுக்கு பிளேன் சார்ஜ் வந்துவிட்டது. என்ன... காபி, டிபன் கிடையாது. பிளேனைவிட்டு இறங்க, படி வைக்க மாட்டார்கள். கதவைத் திறந்து தள்ளிவிடு வார்கள். மற்றபடி திவ்யமாகப் போய்ச் சேரலாம். டெக்கான், கிங்ஃபிஷர் போன்ற புது வரவுகள் ஜாம்பவான் களுக்குத் தண்ணி காட்டுகிறார்கள்.

பி.இ.எல். மனமுவந்து எனக்கும் மனைவிக்கும் வழிச்செலவும் கைச்செலவும் கொடுத்ததால், ஜெட் ஏர்வேஸ் விமானத்தில் சொகுசாகவே, சிவப்பான பஞ்சாபி குட்டிகளின் பராமரிப்பில் மும்பை சென்றோம். பிள்ளையார் சதுர்த்திக்கு மும்பை நகரமே விழாக்கோலம் பூண்டு, வண்ண விளக்குகள் கண்ணடிக்க, ‘சார்வஜனிக்’ பெரிய பிள்ளையார்களாலும், சைக்கிளிலும் கையிலும் டெம்போவிலும் கட்டிக்கொண்டு அன்போடு சொந்தப்பிள்ளைகளைப் போல எடுத்துச் செல்லப்பட்ட குட்டிப் பிள்ளையார்களா லும், டிராஃபிக் ஸ்தம்பித்ததைப் பொருட்படுத்தாமல் சிரித்துக்கொண்டு காத்திருக்கும் வாகனங்களும், மனிதர்களும் கொண்ட தெய்வவேளை (அப்பா! சாண்டில்யன்போல எவ்வளவு பெரிய வாக்கியம்!). ‘ஸன் அண்ட் ஸாண்ட்’(sun and sand)ல் எங்களை விட்ட ஆட்டோக்காரர் சவான், மீட்டருக்கு மேல் கொடுத்ததை (சென்னைப் பழக்கம்) ‘நை சாஹியே’ என்று திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டார்.

ஏர்போர்ட்டிலிருந்து வெளியே வந்தபோது, என்னை அடையாளம் கண்டுகொண்டு வெர்சோ வாவில் தன் பெரிய வீட்டுக்கு அழைத்து இரவு விருந்து அளித்த ட்ரான்ஸ்வோர்ல்டு ராம்நாராயண், 1968\ல் நான் விகடனில் எழுதிய ‘ஒரே ஒரு மாலை’ கதாபாத்திரங் களின் (எனக்கே மறந்து போன) பெயர்களை ஞாபகம் வைத்துக்கொண்டு சொல் கிறார் (இந்துமதி, ஆத்மா). அதிருக்கட்டும்... மும்பைக்கு நான் எதற்குப் போனேன்? வாஸ்விக் என்கிற தனியார் அறக்கட் டளையின் சார்பில், பேராசிரியர் எம்.ஜி.கே. மேனன், லண்டன் வாழ் லிபரல் டெமாக்ரட்டிக் பார்ட்டி தலைவர் லார்டு தோலாக்கியா... இவர்கள் தலைமையில் நடந்த விழாவில் எனக்கும், என்னுடன் பி.இ.எல்-லில் மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரத்தின் வடிவமைப்பிலும், சீரமைப்பிலும் பங்கு கொண்ட டாக்டர் வெங்கடேஷ், ருத்ரமூர்த்தி மற்றும் பல துறைகளைச் சார்ந்த இருபத்தைந்து விஞ்ஞானிகளுக் கும், தொழில் நுட்பர்களுக்கும் 2001, 2002\ம்ஆண்டு களுக்கான ‘வாஸ்விக் அவார்’டாக பட்டோலையும் காசோலையும் வழங்கியதை வாங்கிக்கொள்ள!

‘விவித லக்ஷி ஒளத்யோகிக் சம்சோதன் விகாஸ் கேந்த்ரா’ என்பது வாயில் நுழையாது என்பதால், ‘வாஸ்விக்’ என்று சுருக்கப் பெயர் கொண்ட இந்த நிறுவனம், ஒவ்வொரு ஆண்டும் விவசாயம், உயிரியல், வேதியியல், மின்னணுவியல், சுற்றுச் சூழலியல், தகவல் செய்தித் தொடர்பியல், உலோகவியல், கட்டமைப்பியல் என ஒவ்வொரு துறையிலும் மக்களுக்குப் பயன்படும்படியான ஆராய்ச்சி செய்தவர்களுக்கு, ஒரு பாரபட்சமற்ற கமிட்டியின் சிபாரிசின்பேரில் பரிசளிக்கிறார்கள். 2002-க்கான எலெக்ட்ரானிக்ஸ் பிரிவில் எங்கள் ‘இ.வி.எம்’-களுக்குத் தந்தார்கள்.

‘‘கற்றோர்க்குச் சென்றவிடமெல்லாம் சிறப்பு’’ என்றார் நண்பர். ‘‘சொந்த மாநிலம் தவிர!’’ என்றேன்.

எனக்குப் பிடித்த கவிதை

ராமச்சந்திரனா
என்று கேட்டேன்
ராமச்சந்திரன்தான்
என்றார்
எந்த ராமச்சந்திரன்
என்று நான் கேட்கவில்லை
அவர் சொல்லவில்லை.

- நகுலன்



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?