Sunday, April 10, 2005

 

‘‘இப்ப மௌனம்தான் எனக்கு முக்கியம்!’’ -டி.எம்.எஸ்.


மெரீனாவில் மாலை நடந்து செல்லும்போது, சென்னையின் பல பெரிய மனிதர்கள் எதிரில் செல் வார்கள். பீட்டர் அல்போன்ஸ், ஏவி.எம்.குமரன், ஆர்.எம். வீரப்பன்... இப்படிப் பலர் கடக்கும்போது, ஒரு புன்னகையோ அல்லது ஐ.சி.ஐ.சி.ஐ. விளம்பரம் போல ஒரு 'ஹம் ஹை நா' கையசைப்போ பரிமாறிக் கொள்வோம்.

போன வாரம் டி.எம்.எஸ்., சந்தன கலர் சபாரி சூட்டுடன், சென்ட் வாசனையுடன் பக்கத் தில் வந்து உட்கார்ந்தபோது, பேச வேண்டும் என்று தோன்றியதன் காரணம் - இளம் வயதில் அவரு டைய பல பாடல்கள் என்னைக் கவர்ந்திருக் கின்றன.

இப்போதுகூட 'அவளுக்கென்ன'வோ, 'வந்த நாள் முத'லோ, 'அதோ அந்தப் பறவை போல'வோ, ‘அந்த நாள் ஞாபக’மோ, ‘நான் ஆணையிட்டா’லோ டி.வி-யில் வரும்போது, விரல் சேனல் தாவத் தயங்குகிறது.

"எத்தனை பாட்டு பாடியிருப்பீங்க? எல்லாப் பாட்டும் நினைவிருக்கா?"

"கிருஷ்ண விஜயம் படத்தில் நரசிம்ம பாரதிக் குப் பாடினதுதான் முதல் பாட்டு. அதிலிருந்து நான் பாடின பாட்டெல் லாம் நோட்புக்கில் வரிசையா பாடின தேதி, அதற்குப் பெற்ற தொகை எல்லாத்தையும் எழுதி வெச்சிருக் கேன். ஆயிரக் கணக்கில் இருக்கும்!’’

‘‘டி.எம்.எஸ்.-ங் கிறதுக்கு விளக்கம் என்ன?’’

‘‘மூணு விளக்கம் இருக்கு. 'டி'ங்கறது எங்க சௌராஷ்டிர கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்குக் கொடுக்கும் பத்திய உணவு சார்ந்த ஊர்ப் பெயர் - தொகுளுவா (Thoguluva), 'எம்'ங்கறது மீனாட்சி ஐயங்கார்(!), ‘எஸ்’ - சௌந்தர்ராஜன்.

இன்னொரு விளக்கம் - தியாகையர், முத்துசுவாமி தீட்சிதர், சாமா சாஸ்திரிகள் இந்த மும்மூர்த்திகளு டைய இனிஷியலும் எனக்குக் கிடைச்சது ஒரு பாக்கியம்.

மூணாவது - ட்ரான்ஸென்ட்டல் மெடிட்டேஷன் சர்வீஸ், என் பாட்டுகள் மூலம் கொடுக்கறது!

'பாடும் குயிலின் இசைப் பயணம்'னு என் வாழ்க்கையை நானூறு பக்கம் புத்தகமா போட்டிருக்காங்க, மணிவாசகர் பதிப்பகத்துல! படிச்சுப் பாருங்க!"

‘‘உடல்நிலை எப்படி இருக்கு?’’

"டயபடீஸ் தொல்லை கொடுக்குது. கால் வீங்கிக்குது. இப்பக் கொஞ்சம் காது கேட்கலை. அதனால, மத்த பேரோடு பேசும் போது இரைச்சலா பேச வேண்டியிருக்குனு ஹியரிங் எய்டு வெச்சிருக்கேன். நிறையப் பாடிட்டேன். இப்ப மௌனம்தான் எனக்கு முக்கியமா இருக்குது!" என்றவர், சின்ன மூன்றறைப் பெட்டியைக் காட்டி, "பாருங்க... தனித்தனியா காலை, மத்தியானம், இரவுனு ஒரு நாளைக்குப் பன்னிரண்டு மாத்திரை சாப்பிடறேன்!" என்றார்.

"நானும்தான்!" என்றேன்.

"பெரிய பெரிய நடிகர்களெல்லாம் என் குரலைப் பயன்படுத்தி, சினிமாவிலேயும் அரசியல்லேயும் உச்சத்துக்கு உயர்ந்தாங்க!’’

‘‘அவங்க உங்களுக்கு நன்றி சொன்னாங்களா?"

உதட்டைப் பிதுக்கி, "ம்ஹ§ம்..! ஆனா, அவங்க எல்லாம் இறந்து போயிட்டாங்க. குரல் மட்டும் உசுரோட இருக்கேன். உங்களை மாதிரி படிச்சவங்க பாராட்டு போதும்! இப்பக்கூட சிங்கப்பூர்ல ஒரு பாராட்டு விழாவுக்கு அழைச்சிருக்காங்க. ஏப்ரல்ல போறேன்!"

"டயபடீஸைப் பார்த்துக்குங்க. இருநூறுக்கு மேல போஸ்ட்பிரண்டியலைத் தாவ விடாதீங்க. தினம் நடங்க. பாட்டை விட்டுராதீங்க!" என்றேன்.

"வரேங்க..." என்று கற்பகவல்லியின் ஆனந்த பைரவியைக் கோடி காட்டிவிட்டு, எழுந்து சென்றார் டி.எம்.எஸ்.

'அரியக்குடி
பிறந்தது அய்யங்கார் குடி
அறுபது ஆண்டுகளுக்கு மேல்
பறந்தது அவர் கொடி!'

- இவ்வகையில், மறைந்த நூறு மாமனிதர்களைப் பற்றிய 'இவர்கள் இன்னமும் இருக்கிறார்கள்' என்கிற கவிஞர் வாலியின் டிரேட் மார்க் சந்தப் புதுக்கவிதாஞ்சலியை, மணியம் செல்வன் வரைந்த அற்புதமான சித்திரங்களுடன் ‘வானதி’ வெளியிட்டிருக்கிறார்கள்.

வாரியாருக்கு எதிரே எம்பாரும், எம்பாருக்கு எதிரே பாரதியாரும் வரும் சின்ன குழப்பங்களைத் தவிர, மற்றபடி அவரவர் புகழ்க் கவிதைக்கு எதிரே அவரவர் உயிர்ச் சித்திரங்கள் மிகச் சிறப்பாகப் பதிப்பிக்கப்பட்ட இந்நூலில் உள்ள நூறு பேரில் மாரியப்ப சாமிகள், மேயர் ராதாகிருஷ்ணப் பிள்ளை, கா.மா.வேங்கடராமையா போன்ற ஒரு சிலரைத்தான் நான் அறிந்ததில்லை. மற்றவரைப் பற்றிப் படிக்கும்போது, எனக்குத் தெரிந்த விவரங்களுடன் சரிபார்த்துக் கொள்ள முடிந்தது.

படங்களுக்கே 575 ரூபாய் கொடுக்கலாம். கவிதைக்குத்தான் விலை இல்லையே!

'யார் இந்த நவகாளமேகன்? நீங்களேதானா?' என்று சிலர் கேட்டு எழுதியிருக் கிறார்கள். இல்லை. அவரது இயற்பெயர் ஆர்.சாரங்கபாணி.

வங்கியில் வேலை பார்த்துவிட்டு, வாலன்ட்டரி ரிட்டயர்மென்ட் வாங்கிக் கொண்டு, பெசன்ட் நகரில் ஃப்ளாட் வைத்துக் கொண்டு, பால்கனியில் பூச்செடிகளும், எல்லா அறையிலும் புத்தகங் களுமாக அவ்வப்போது சரவணா, ப்ளானெட் யம் போன்ற இடங்களில் பெரும்பாலும் காபியிலேயே உயிர் வாழ்பவர் (மனைவி இறந்துவிட்டார்.).

முன்னறிவிப்போ, தொலைபேச்சோ ஏதும் இல்லாமல் சந்திக்க வருவார். கொஞ்ச நேரம் பேசிவிட்டு, அதே சடுதி யில் காணாமல் போய் விடுவார். ஆசுகவி. எந்த சப்ஜெக்ட் கொடுத்தாலும், ஒரு பேப்பரை எடுத்து மடி மேல் வைத்துக் கொண்டு, வெண்பாவோ... ஏன், கட்டளைக் கலித்துறை கூட நிமிஷமாய் எழுதிவிடுவார்.

நிறைய சயின்ஸ் படித்தவர். திருமறைகளும், சித்தர் பாடல்களும் அத்துபடி! 'ஆழ்வார் பாடல்கள் அவ்வளவு பரிச்சயமில்லை. எனக்குத் திருவாசகம் போதும்' என்பார்.

காளமேகப் புலவர் பற்றிய ஒரு தீஸிஸ் எழுதுவதற்குப் பிள்ளையார் சுழி போட்டிருக்கிறார். அவரிடம் டி.எம்.எஸ்-ஸைச் சந்தித்ததைப் பற்றிச் சொன்னேன்.

"டி.எம்.எஸ். போல தன் இனிஷியலுக்காகப் பெருமைப்படும் மற்றொருவர் தெரியுமா?" என்று கேட்டார். என் பதிலுக்குக் காத்திராமல், "அவர் ஒரு நாத்திகர். டக்ளஸ் ஆடம்ஸ். சயின்ஸ் ஃபிக்ஷன் எழுத்தாளர்!" என்றார்.

"படித்திருக்கிறேன். The Hitchhikers Guide to the Galaxy!”

"அவரது இனிஷியல் DNA. ஆடம்ஸ், சித்தர்கள் போல அக்னாஸ்டிக் அல்ல. அசல் நாத்திகர். உலகில் உயிர் தோன்றியது கடவுளால் அல்ல... கடற்பாசியால்! சிருஷ்டி 'டாப் டவுன்' அல்ல... 'பாட்டம் அப்' என்கிறார் அவர்.

மனித சரித்திரத்தில் கற்காலம், வெண்கல யுகம், இரும்பு யுகம் என்பது போல், நவீன அறிவியலின் சரித்திரத்தில் நான்கு 'மணல் யுகங்கள்' சொல்கிறார்.

முதல் மணல் யுகத்தில், மணலை மனிதன் உருக்கி, கண்ணாடி செய்து, லென்ஸ் செய்து, டெலஸ்கோப் கண்டுபிடித்தபோது, வானில் கிரகங்களையும் நட்சத்திரங்களையும் பார்க்க ஆரம்பித்தான். அதிலிருந்து நவீன காஸ்மாலஜி துவங்கியது.

இரண்டாவது மணல் யுகம், அதே லென்ஸ்களைத் திருப்பிப் போட்டு மைக்ராஸ்கோப் செய்தபோது, நுட்பமான ஜந்துக்களையும், பாக்டீரியா போன்ற உயிர்களையும் கவனித்தான். அதிலிருந்து மாலிக்யூலர் பயாலஜிக்கு வித்திட்டு, உயிரின் ரகசியம் வரை வந்துவிட்டான்.

மூன்றாவது மணல் யுகம், சிலிக்கன் சில்லு. அதை வைத்துக்கொண்டு கம்ப்யூட்டர் செய்து, மன வேகத்தை விரிவுபடுத்திக் கொண்டான்.

நான்காவது மணல் யுகம், ஃபைபர் ஆப்டிக் கண்ணாடி நூலிழைகளின் மூலம் இன்டர்நெட் செய்தித் தகவல் வெள்ளம், அதனால் ஏற்பட்ட அடிப்படை மாற்றங்கள்!"

"அற்புதமான கருத்து!" என்றேன்.

நவகாளமேகன் ஒரு வெள்ளைத் தாள் கேட்டார். "சீக்கிரம், சீக்கிரம்!" என்றார். பேனாவைத் திறந்தார். ஒரு உதறு உதறினார்.

'மண்ணில் பிறந்தபின் மண்ணுக்குச் செல்லுமுன்
கண்ணாடி கண்டு பிடித்திட்டோம் - விண்ணில்
தடவித் துளாவியும் தேடியும் பார்த்தும்
கடவுள் அகப்படவில் லை’

"தளை சரியா? இல்லைன்னா, திருத்திக்கும்! உமக்குத்தான் அரைகுறையா தெரியுமே!" என்று காகிதத்தை என்பால் ஃபேக்கிவிட்டு, சி.பி.ஆர்ட் சென்ட்டரில் ஒரு செராமிக் எக்ஸிபிஷனுக்குப் புறப்பட்டார்.

கிரிக்கெட் வந்தாலும் வந்தது... விளம்பரக்காரர்கள் அடிக்கும் லூட்டி தாங்க முடியவில்லை. இன்ஸ§மாமும் கங்குலியும் வைக்கிங் வீரர்களாம்... பேட்டால் கத்திச்சண்டை போடுகிறார்களாம்!

அதாவது பரவாயில்லை... அலமாரியில் ஃபெவிகால் டப்பாவைப் பார்த்த எருமை மாடுகள் பால் சுரப்பதை நிறுத்திவிடுகின்றனவாம். த்ரீ மச்!

வரவர இம்மாதிரியான மறைமுக விளம்பரங்கள் அதிகம் வரத் துவங்கிவிட்டன. இதன் ஆதாரத் தத்துவத்தைக் காற்றில் பறக்க விட்டுவிட்டார்கள்!

பிராண்டு மிகமிகத் தெரிந்ததாக இருக்க வேண்டும். ஐ.பி.எம்., ஆப்பிள், மைக்ரோசாஃப்ட், இன்டெல் பெண்டியம் போன்றவர்களுக்குத்தான் மறைமுக விளம்பரம் மூலம் அவ்வப்போது நினைவுபடுத்தினால் போதும்... பதிலாக, மிளகாய்த் தூளுக்கும் உருக்குக் கம்பிக்கும் மறைமுக விளம்பரம் செய்தால் எரிச்சல்தான் வரும்!

இதைவிட எரிச்சல் தருவது, தூர்தர்ஷன் அடிக்கும் கூத்து. ஸ்டம்ப் எகிறி, பத்தடி உருண்டு, பேட்ஸ்மேன் அவுட் ஆகித் திரும்பிப் பார்ப்ப தற்குள், என்ன ஆச்சு... யார் போட்டார்கள் என்று காட்டாமல், உடனுக்கு உடனே நாற்பதாவது முறையாக ராஜகுமாரி புறா பறக்கவிட்டு, 'சந்தேஷ் பேஜ்னேகே தரீக்கா அனேக்' (செய்தி அனுப்பப் பல முறைகள் உள்ளன!) என்று பி.எஸ்.என்.எல். மேல் வெறுப்பு வரும் விளம்பரம்.

அடுத்த பால் போட விடாமல், பஸ் ஸ்டாண்ட் பூஜாவுக்குக் கல்யாணம் நிச்சயமாகிவிடுகிறது. கொஞ்சம் விட்டால், பேட்ஸ்மேன் வருவதற்குள் பிள்ளை பெற்று விடுவாள்!

எ.பி.க-

'எதிரியே
உன் கைகளை முத்தமிட அனுமதி
என் நண்பர்களை விடவும்
நீ அதைப் புரிந்துகொண்டதற்கு!'

- மனுஷ்யபுத்திரன்



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?